داخیلی

توضيح از علي رضا اردبيلي: سايت آقاي سيروس مددي مطلبي ترجمه شده از منبع روسي را بدون هيچ توضيحي منتشر كرده است. براي كساني كه حوصله خواندن كل مطلب مزبور را ندارند، نقل قولهايي در زير آمده است كه كليه تأكيدات با تغيير رنگ متن از من است. در پايان مقاله از "جنايات جنگي" نامبرده ميشود و جالب است كه منظور مؤلف مقاله جنايات ارتش صربستان نيست! نصب اين نقل قول در سايت تريبون به منظور تسهيل در دادن آدرس بعنوان منبع، و براي اطميان از در دسترس بودن شواهد مقاله "متن و حواشي جنبش ملي آذربايجان"  انجام ميشود  . مقاله مزبور هنوز هم در سايت آقاي مددي هست  . لينك مقاله

 

و شمشیر خونین امپریالیسم جهانی در ورای پرده دموکراسی و حقوق بشر طبقاتی  .... فاجعه یوگسلاوی، نه اولین و نه آخرین جنایت امپریالیسم آمریکا و پیمان متجاوز ناتوست  .

  

 

نیروهای ناتو، ۷٨ روز جمهوری یوگسلاوی را بمباران کردند. در این عملیات، ۱۱۰۰ هواپیمای جنگی با انجام ٢۵٢۰۰ پرواز، کارخانه ها، راههای مواصلاتی، پلها، زیر ساختهای شهری، نیروگاههای برق، مدارس، بیمارستانها، مناطق مسکونی، فرستنده رادیو تلویزیونی بلگراد، تأسیسات نظامی و حتی سفارت چین را هدف بمبهای خود قراردادند، که همه اینها طبق تعاریف بین المللی تروریسم دولتی شناخته می شوند. در این بمبارانها ٢۵هزار تن موادمنفجره، از جمله بمبهای خوشه ای و بمبهای حاوی اورانیوم رقیق شده بر خاک این کشور ریخته شد. در جریان این بمبارانها، در حدود ٢۵۰۰ نفر غیر نظامی کشته شد و بیش از ۵۰۰۰ هزار نفر نیز زخمهای شدید برداشتند. یک سوم کشته شدگان را کودکان تشکیل می دهند. تعداد کودکان در میان زخمیها، به ۴۰ درصد می رسد. در اثر بمبارانهای ناتو، بیش از پنج (۵) میلیون نفر از جمعیت یوگسلاوی بمدت طولانی از انرژی برق محروم شدند که این خود، زندگی صدها هزار بیمار، از جمله ۱٢۰ هزار زن تازه وضع حمل کرده و نوزادان همان روزها را با خطر جدی مواجه ساخت. یک میلیون و ٣۰۰ هزار نفر دانش آموز از حضور در کلاسهای درس محروم گردیدند. در طول بیش از دو ماه و نیم بمباران شدید، همه جمعیت غیر نظامی، بویژه کودکان، دچار استرس شدند که موجب آسیبهای جدی روانی گردید. در حدود نیمی از کشته شدگان و زخمیها را آلبانی تباران کوزوو شامل می شدند که ناتوئیها به بهانه دفاع از آنها به تجاوز جنایتکارانه دست زدند  

ناتوئیها با تکیه بر قدرت نظامی، تحریمهای اقتصادی و همچنین اهرم های فشار دیگر در امور داخلی یک کشور مستقل دخالت نموده، و در تاریخ پنجم دسامبر سال ٢۰۰۰ کودتای ضد دولتی برعلیه دولتی قانونی سازمان دادند که در نتیجه آن، دکتر سلابادان میلوشوویچ را از کار برکنار و به دادگاه لاهه تسلیم کردند .

 

صرفنظر از اینکه، طرفداران غرب که حاضرند منافع ملی کشور را مورد معامله قرار دهند، بر سر حاکمیت گمارده شده اند، فشارها و تضییقات برعلیه یوگسلاوی و صربستان کاهش نیافت. در سال ٢۰۰٣ بموجودیت جمهوری متحد یوگسلاوی و در سال ٢۰۰۶ به حیات دولتهای دوست صرب و مونته نگرو، پایان داده شد. سپس تمامیت کشور صربستان مورد تهدید جدی قرار گرفت. این تهدید بویژه بعد از اعلام استقلال کوزوو در تاریخ ۱۷ فوریه سال ٢۰۰٨ بشدت تقویت شد. ۵۶ کشور، از جمله آمریکا و ۱۶کشور عضو اتحادیه اروپا (تقریبا همه آنها در حمله نظامی سال ۱٩٩٩ به یوگسلاوی مشارکت داشتند) استقلال کوزوو را برسمیت شناختند. نمایندگی اتحادیه اروپا، بر خلاف قطعنامه ۱٢۴۴ شوروای امنیت سازمان ملل متحد فعالیت خود را در منطقه متوخی و کوزوو رسما شروع کرد.

 

جعلی بودن «قتل ۴۵ غیر نظامی آلبانی تبار بدست پلیس و نظامیان صرب در ۱۵ ماه مارس سال ۱٩٩٩، در روستای راچاک» که بهانه اصلی برای تجاوز نظامی به یوگسلاوی بود، به این ترتیب ثابت شد که این دروغ بزرگ بدست ویلیام ووکر، رئیس هیئت ناظران اتحادیه اروپا، ساخته و پرداخته شد. اصل واقعه این بود که، ۱۴ ژانویه، تروریستهای ارتش آزادی بخش کوزوو ماشین گشت وزارت کشور صربستان را مورد حمله قرار دادند. در نتیجه یک نفر پلیس بنام سوتیسلاو پرشیـچ کشته شد. روز بعد، ۱۵ ژانویه سال ۱٩٩٩، نیروهای پلیس در تعقیب این گروه تروریستی، توانست ضربه سختی به آن وارد سازد .

٩۴ نفر صرب، ٢۴ نفر کروواسی، ۷ نفر آلبانی نژاد، ٨ نفر مسلمان بوسنی و ٣ نفر مقدونیه ای جلب شده است. اکثریت مسلمانان بوسنی، آلبانی نژادان و بیشتر کروواسی ها تبرئه شده اند. فقط دو نفر از متهمان حکم تبرئه گرفته اند. علاوه بر این، این دادگاه همه سیاستمداران و فرماندهان نظامی سرشناس صرب آن دوره را (در جمهوری فدرال یوگسلاوی، جمهوری صرب بوسنی- هرزه گووین، جمهوری صرب در ترکیب جمهوری کروواسی) تحت تعقیب قرار داده است. آنچه که به دیگر طرفهای درگیر مربوط می شود، این است، که فقط شرکت کنندگان عادی حوادث را مورد تعقیب قرار داده است. از تعداد ۴٣ نفر محاکمه شدگان سال ٢۰۰۶ در این دادگاه، ٣٢ نفر شان صرب و ۱۱ نفرشان کروواسی بودند، و از جمع ٨ نفر تبرئه شده، ۵ نفر کروواسی و ٣ نفرشان آلبانی نژاد بودند.

 

همراه با نام بردن از شرکت کنندگان اصلی این جنایات جنگی، معرفی کسانی که بدون کمک و پشتیبانی آنها چنین فاجعه هولناکی نمی توانست بوقوع بپیوندد، ضروری است. آنها باریس یلتسین و آندره کوزئروف رئیس جمهوری و وزیر امور خارجی سابق روسیه و ویکتور چئرنامئردین نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه در یوگسلاوی بودند. چئرنامئردین برای نشان دادن خوش خدمتی خود به ناتو و آمریکا، یوگسلاوی را برای امضای شرایط غیرقانونی صلح در سال ۱٩٩٩ تحت فشار قرار داد و خیانت غیر قابل باور وی به منافع روسیه را پس از بیشرمی های پریشتین، نمی توان فراموش کرد.

.

 

در باره نویسنده:

علي رضا اردبيلي

آخرین مطالب علي رضا اردبيلي